Het idee van een vrijplaats kent een lange geschiedenis. In vroegere tijden bestonden er in Nederland en daarbuiten vrijplaatsen, meestal kerken, waar verdachten van strafbare feiten tijdelijk bescherming konden krijgen. Zij gingen daar in gesprek met slachtoffers over straf, schadevergoeding en herstel. Met de invoering en verdere ontwikkeling van het strafrecht in de negentiende eeuw verdwenen deze vrijplaatsen vrijwel geheel.
Bianchi's visie, herontdekt
Simon Vuijk studeerde in 1984 af bij criminoloog Herman Bianchi aan de Vrije Universiteit Amsterdam. In de jaren zeventig en tachtig pleitte Bianchi voor een terugkeer van vrijplaatsen, gericht op de rechtsbescherming van mensen met weinig maatschappelijke privileges. Zijn visie bleek destijds te radicaal voor brede invoering.
Vuijk en Tamerus kozen daarom voor een bredere, eigentijdse en praktische aanpak, gebaseerd op de positieve criminologie. 'Om duurzame veiligheid te creëren moet je niet alleen het kwaad bestrijden, maar vooral ook het goede in mensen stimuleren,' aldus Vuijk. Die overtuiging vormt de basis van De Vrijplaats in Woerden én van iedere titel die de uitgeverij uitbrengt.
